گزارش اختصاصی از تخریب سینمای نوستالژیک در کابل

در کشوری که کسی آخرین صلح سراسری اش را به خاطر ندارد، وجود دغدغه مسائل فرهنگی میان مردمش، نشان از داشتن یک هویت فرهنگی است.

سینما پارک در کابل

این روزها موضوع تخریب “سینما پارک” کابل، تبدیل به بحث اصلی فعالان فرهنگی و رسانه‌ای افغانستان شده است.

تاریخ سینمای افغانستان از روزی که اولین سینمایش در سال ۱۹۲۳ تاسیس شد و با انتقاد سیاسیون و برخی علما بسته شد، تا نابودی اکثر سینماهایش در دوره طالبان و بعد کمک‌های مثمرثمر ایران برای بازسازی سینماها، قابل توجه است.

رشد وزنی اثرات سینمایی افغانستان دارای بالا و پایین‌های زیادی است و حالا رسیدیم به تخریب کامل سینماپارک کابل.

سینما پارک پس از تخریب

عده‌ای دلیل تخریب سینماپارک ۷۰ ساله را، به حضور معتادان ارتباط داده و می‌گویند حکومت به جای خالی کردن معتادان و کسانی که نظم عمومی را بر هم میزنند، دست به ویران کردن این مکان تاریخی و فرهنگی زده است.

حال اگر این موضوع حقیقت داشته باشد باید تاسف خورد و شک کرد به خِرَد مسئولان کابل که اینگونه با مشکلات کوچک شهری مقابله می‌کنند. عده‌ای از کاربران شبکه‌های اجتماعی با تمسخر این دلایل می‌گویند حالا که روش تخریب را پیش گرفتید، در مجلس نمایندگان، دزدان و چپاولگران بسیاری هستند که از چوکی (صندلی) خود تکان نمیخورند، لطفا ساختمان پارلمان را بر سرشان خراب کنید!

عده‌ای دیگر تبدیل این سینما به موزه را پیشنهاد دادند و خواستار حفظ این ساختمان شدند، ساختمانی که مردم کابل خاطرات زیادی با آن دارند و از دوره طالبان که سینماهای زیادی را تخریب کردند، به سلامت عبور کرد.

اما امرالله صالح _ معاون اول جوان رییس جمهور افغانستان _ که این روزها وظیفه بازگشت امنیت به پایتخت ناآرام این کشور را برعهده گرفته است، می‌گوید: سینماپارک یک محیط ناامن و فرسوده برای شهروندان است که غیرقابل استفاده و تعمیر است و پس از تخریب آن قصد داریم یک مکان فرهنگی جدید طراحی کنیم.

تخریب سینماپارک با تمام جنبه‌ها و گمانه زنی‌هایش نباید با این سرعت پیش میرفت، حتی وزیر فرهنگ و رییس افغان فیلم، از ویران کردن سینما بی اطلاع بودند و خواستار توقف این اقدام شدند، اما صالح و شهردار کابل در سه روز هم تصمیم به تخریب گرفتند و هم آن تصمیم را عملی کردند!”.