• کد خبر: ۸۷۱۵۳
  • ۱۴۰۲-۱۱-۰۵ - : ۱۳:۳۴

علی ع را چرا “ابو تراب” (پدر خاک) نامیدند

خداوند چون انسان را از “ترکیبِ آب و خاک” آفرید و از روحِ خود در آن گِل بی جان دمید، تا جان گرفت و انسان (آدم) شد؛ همه “برابر و برادر” بودند و از نَعَمات و لذات بهره ای یکسان داشتند…

مجید معتمدی _ روزنامه نگار

به گزارش پایگاه خبری “اقتصاد سالم”،… تا آنکه از بهشت بر زمین هُبوط (سقوط) کردند و این آغازِ کینه و حسادت و ظلم و ستم و غارتگری و نابرابری بود…

از همین جهت علی (فرزندِ ابوطالب و فاطمه بنت اسد س) را اَبوتُراب “پدر خاک” نامیدند که یگانه و تنها حاکمی در طولِ تاریخِ بشریت بود که در تمام طولِ حکومتش برای ایجادِ بهشتی بر روی زمین و برقراری “عدالت، برابری، برادری” جنگید و می خواست زندگیِ جوامع انسانی را به همان تنظیمِ اولیه (default) در “بهشت” بازگرداند؛ (همان زمانی که خداوند از روحِ خود در کالبدِ گِلی دمید و انسانها برابر و یکسان و بی طبقه بودند…)

“مولود کعبه” / خانم فاطمه بنت اسد س و فرزندش علی ع / اثر استاد محمود فرشچیان

پس از خداوند در “آسمان و بهشت”؛ علی ع “خدایِگانی” بر روی زمین شد که در حکومتِ ۵ ساله ی خود، بهشتِ ازلی و ابدی را “مجسم” ساخت و در راهِ برقراریِ آن “جهاد” کرد؛ اما افسوس که او “انسانی” تنها بود در برابر لشگرِ انسان هایی که “بنده حقارت ها و عقده های خود بودند” و چشم و گوش و دلِ شان یارای درکِ عظمت و رَحمانیتِ علی ع را نداشت…

روح بزرگِ علی ع توانِ تحمل فقر و تنگدستی در جامعه را نداشت، چُنان که از دیدنِ فقرا و ستمدیدگان از “دَرد” بر خود می پیچید و می نالید و همان قدر نیز از ستمگران و غارتگران “بی زار” و در برابر آنها؛ دَرَنده و تُندخو بود و مقابله و برخورد با آنها را “وظیفه و ماموریتِ محتوم و الهیِ خویش” می دانست.

“سران زر و زور و تزویر” و حتی برخی از صحابیِ رسول الله و اولینِ اسلام آورندگان، “عدالتِ علی” را تاب نیاوردند و به مقابله اش برخواستند… چِنان شد که فرزندِ “فاطمه بنت اسد س” از مُسلِم و کافر و خودی و دشمن و منافق ضربه خورد و جز اهل بیت و نورُالله و اندک مریدانش؛ کسی در اطرافش نماند تا آنکه درنهایت با ضربت شمشیرِ “مذهبی نما و تندرو” یی همچون اِبن ملجم، از قفسِ خاکی و زمینی “رَها” شد و به آنجا بازگشت که سراسر و یِکسَر از آن بود و به آنجا تعلق داشت.

در طول تاریخ بشریت هرآنکه نشانی از “عدالت و برابری و آزادی خواهی” داشته و پرچمِ مبارزه با ستم و دفاع از بی کَسان و بی چارگان و مظلومان را برافراشته است، چه در جغرافیای ایران زمین و چه در هر جای دیگری از این عالم؛ نصیبی از “اَبو تُراب” و آن “خاکِ مقدس” و خاندانش داشته و خواهد داشت تا آن زمان که روزِ جزا فرا برسد و “اعمالِ” هر کس را در کفه ی دستانش قرار دهند و چه بی چاره و بد بخت و پست و زبون اَند در آن روز مُختَلسان و غارتگران و ژِن سالاران و ستمگران.

گزارش مرتبط زیر را هم بخوانید:

“علی” اسطوره ای افسانه ای بود یا خدایی بر روی زمین / تاریخ پاسخ می دهد

 

لینک کوتاه : https://eghtesadsalem.com/?p=87153
نظرات کاربران :

مطالب مندرج در بخش "کامنت"، نظراتِ مخاطبانِ سایت بوده و پایگاه خبری اقتصاد سالم قادر به تائید یا ردِّ صحت یا درستی آنها نیست و مسئولیتی در قبال این نظرات ندارد.

  1. مجید گفت:

    اشهدان مولانا مقتدانا امیرالمومنین علی ولی الله
    اشهدان مولانا مقتدانا امیرالمومنین علی حجت الله

  2. کوروش جوانمرد گفت:

    علی آن شیرخدا شاه عرب
    الفتی داشته با این دل شب
    شب ز اسرار علی آگاهست
    دل شب محرم سرالله است…
    صلی الله علیک یا امیرالمومنین 🌺♥️

  3. ناشناس گفت:

    یا علی یا زهرا

  4. مخاطب گفت:

    بسم الله النور نور علی نور

  5. یک ذوب آهنی گفت:

    کاش هر صد سال یک علی (ع ) بدنیا میامد و ریشه ظلم و ستم را میکند. فدای تو یا علی ابن ابیطالب

  6. محدرضا گفت:

    البته مولای متقیان علی(ع) بدین سبب به ابوتراب مشهور شد که بواسطه پاسداری و حفظ نهال نوپای اسلام،مجبور بود به مقابله با خلفای غاصب حق خویش برنخیزد و به تعبیر خودش استخوان در گلو باشد و درد دل خویش با چاه درمیان گذارد،بویژه پس از شهادت همسر بزرگوارش بی بی فاطمه زهرا(س) ،بیشتر شکایت و فغان خود را بر سر چاه خشکیده ای میبرد ، از آنجا که لباس ها و صورت و محاسن آن بزرگوار خاکی میشد ،مردم آن روزگار لقب ابوتراب را به ایشان داده بودند.

دیدگاه شما