طرح ایمن سازی تنگه هرمز، ارائه شد + متن طرح پیشنهادی

مجید معتمدی _ روزنامه نگار و تحلیلگر

به گزارش پایگاه خبری “اقتصاد سالم”، یکی از بزرگترین اشتباهات مقامات ایران (چه در دوران پهلوی و چه پس از انقلاب) این بود که برخلاف سایر تنگه ها و کانال های آبی جهان، از اعمال حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز خودداری کردند…

همین موضوع باعث شد که این تنگه ی “استراتژیک و راهبردی”، به جای تامین حقوق مردم ایران؛ به محلی برای تهدید منافع ایران تبدیل شود.

با این حال سومین جنگ تحمیلی به ایران در نیم قرن اخیر، فرصت ی “اهورایی” به ایران و ایرانی برای احیای یک حق بزرگ و راهبردی داده است؛

در همین رابطه، “طرح” پیشنهادی زیر برای استحضار:

الف: مردم بزرگ / مظلوم / و رنج دیده ایران

ب: و مسئولان مرتبط

برای از دست ندادن این فرصت خدایی، و استفاده ی راهبردی از ” فرصت ” ی که شاید تا هزار سال دیگر تکرار نشود؛ ارائه می شود:

۱_ ابتدا باید به این واقعیت مهم اشاره کنیم که تمام ” کانال / تنگه ” های آبی جهان؛ تحت مدیریت و اعمال حق حاکمیت کشورهای مرتبط در جهان قرار دارند.

۱/۱_ از مهمترین مصادیق در این رابطه:

الف: کانال “مانش” در اروپا با مدیریت مشترک فرانسه و انگلیس

ب: و کانال “سوئز” در سواحل مصر

است، که سالانه ۱۰ ها میلیارد دلار، برای هر یک از این کشورها “درآمد” زایی دارند.

۲_ “تنگه ی هرمز” نیز بین ۲ کشور منطقه مشترک است:

الف: ایران، در سواحل شمالی

ب: عمان، در سواحل جنوبی

۳_ بنابراین بطور بدیهی، “ایران و عمان” باید حق حاکمیت خود را بر تنگه هرمز “اعمال” کنند.

۴_ در این رابطه، ۲ راهکار وجود دارد:

الف: تدوین “نظامنامه مشترک” با عمان برای تضمین عبور و مرورِ امن شناورها در تنگه هرمز با کشور عمان

ب: تدوین اختصاصی این نظامنامه و اعمال آن از سوی ایران

۱/۴_ اینکه ایران، نظامنامه و “سازوکار” عبورِ امن کشتی ها و شناورها از تنگه هرمز را:

الف: با مشارکت عمان

ب: یا به صورت اختصاصی

ج: تدوین و اجرا کند

چندان تفاوتی در اصل موضوع نکرده و انتخاب هر یک از این ۲ راه، به صلاحدید مسئولان ذی ربط بویژه با بررسی “نقاط قوت و ضعف” هر یک از این ۲ راه باز می گردد…

۲/۴_ البته نکته بسیار مهم این است که:

الف: پهنه ی اصلی تنگه هرمز، در اختیار ایران است

ب: و ایران، قدرت اصلی و مسلط در منطقه است

بنابراین برای اعمال حاکمیت خود، نیازی به کشور جنوبی تنگه هرمز (عمان) ندارد

۵_ اما مهمترین بخش “طرح”، به ساز و کار اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز بازمی گردد، در این ساز و کار:

الف: ایران، عبور “امن” شناورها از تنگه را تضمین می کند

ب: نوعی “بیمه نامه” عبورِ امن، برای شناورهای عبوری صادر می کند

ج: و همچنین خدماتی همچون نظارت، تضمین امنیت و خدمات جاری همچون لایروبی تنگه و غیره را برعهده می گیرد

۶_ درمقابل این خدمات، بهره ی اصلی ایران از اعمال حق حاکمیت خود این است:

” تمام شناورهای عبوری، درصدی را به عنوان حق ترانزیت (حق عبور) به کشور مبدا و کنترل کننده امنیت تنگه هرمز (ایران) پرداخت می کنند ”

۷_ شایان ذکر است که براساس عرف بین الملل که هم اکنون در کانال هایی همچون کانال مارش در اروپا و کانال سوئز در سواحل مصر اعمال می شود؛ حق ترانزیت براساس درصدی از ارزش محموله عبوری و حجم و پهنای شناور عبوری تعیین می شود.

۸_ نکته بسیار قابل توجه این است که با برقراری سیستم ایمن سازی عبور در تنگه هرمز:

” سالانه ۱۰ ها میلیارد دلار از این منبع به درآمدهای ایران اضافه خواهد شد ”

۱/۸_ این مبلغ حدودا می تواند ۲ برابر درآمدهای صادرات نفتی کشور باشد.

۹_ بدیهی ست که با بهره گیری از:

الف: این حق ذاتی و خدادای

ب: در تضمین عبور و مرور ایمن در تنگه هرمز

” منابع مالی قابل توجهی برای توسعه اقتصادی / ارتقای رفاه / و پیشرفت ایران و ایرانی، تامین خواهد شد ”

۱۰_ طرح پیشنهادی و آنچه ذکر شد:

” فرصت ی اهورایی، درنتیجه ی تجاوز آمریکا_اسرائیل به خاک ایران است که درصورت عدم استفاده از آن؛ آیندگان تصمیم گیران را نخواهند بخشید “